Konu biraz dağışacak ama bir şeyi açıklığa kavuşturmak istiyorum, gayrimeşru çocuk diye bir şey yoktur; yalnızca gayrimeşru ebeveyn vardır.
Sayfa 233
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sokrates
"Başka bir seferinde utanç içindeki karısı çöplüğe benzer evlerinde misafir ağırlamaktan şikâyet edince de soğukkanlı filozof 'Eğer terbiyeli insanlarsa, evimizi umursamazlar; umursuyorlarsa da ne düşündüklerine takılmak zaman kaybı olacaktır,' diye yanıt vermişti."
Sayfa 193
''...Olayları gözümüzde idealleştirme ihtiyacımız nereden geliyor bilmiyorum, bana sorarsan her şeyi olduğu gibi, hem iyi hem de kötü yanlarıyla ve olağan karmaşıklığıyla bir bütün olarak görebilmeliyiz.''
Sayfa 140
Hem geçmiş toplumların başarılarından etkilenmek hem de kaçınılmaz insani kusurlarının farkında olmak mümkün,
değil mi?
Sayfa 75
Geçmişe dair kusursuz bir imaja neden saplanıp kaldığını anlamıyorum. Şu anda da mükemmelik timsali sayılmaz, değil mi? Öyleyse neden geçmişin mükemmel olmasını bekliyoruz?
Sayfa 75