eskidik belki, üzerimizden yıllar geçti, yabancılaştık..
ama hiç tozlanmadın, tozlanmadık.. bizi birbirimize bağlayan baska bir duygu vardı çünkü: nefret. ve gözlerimiz birbirine her değdiğinde geçmişin sayfaları açıldı birer birer. eğer geçmişi silip atabilseydik birbirimizi iyi birer insan olarak hatırlayacaktık. kabul ediyorum güzel olarak yad edilecek pek anımız yok. kabul ediyorum hayatım sana lanet okumakla geçecek çünkü bunu hak ettin. yine de bazı gecelerde özlüyor insan; seni değil, seni sevmenin hissettirdiklerini.. eskiden olsa şiir yazardım hislerimi anlatmak için. şimdiyse anlatacak bir his kalmadı içimde, bundandır sitemim.. bana bir şiir, bir ruh, bir kalp, bir aşk, bir hayal.... en önemlisi de bana bir ben borçlusun!