Nisan ;özlemdir, sakladığım göz yaşıdır.
Çocukluğumdur..
Kuytular da korkudan çarpan minik kalbimdir.
Hüzündür,bütün geçmişimin çöp olduğunu görmektir.
Nisan bir daha seni göremeyecek olduğumun acısını iliklerime kadar hissetmektir.
Nisan ;Seni benden koparan ebedi ayrılıktır .
26.04
Günler tek yumurta ikizi gibi birbirine benziyor. Sabahlar sabahlara, akşamlar akşamlara, koridorlar koridorlara, voltalar voltalara... Her yeni gün, öncekinin kötü bir kopyasına dönüşmekten utanmadan uzayıp gidiyor.
“Bir umudum, dünya gözüm, dikili ağacımsın. Uçan kuşum, akan suyumsun. Seni anlatabilmek seni. Ben cehennem çarklarından kurtuldum, üşüyorum kapama gözlerini...”
Leylim Leylim, Ahmed Arif