Babam bakardı, hep bakardı ama görür müydü, bilmiyorum? Baktıkları arasında benimki de dahil, hiç insan yüzü var mıydı, hatırlamıyorum? Bir kadının baba sevgisi açlığını hiçbir başka erkek veya vitamin hapı gideremez.
Babam kırk üç yaşında öldü, ben on beş yaşındaydım. Bugün ondan daha yaşlıyım.
Onu daha iyi tanımamış olmaktan dolayı üzgünüm.
Bundan dolayı ona kızgın değilim.
Şimdi büyüdüm, yaşamın zor olduğunu biliyorum ve hayatı daha dayanılır kılmak için "kötü" yollara başvuran kimi daha hassas insanlara kızmamak gerektiğini de.