Sorgulamayı bıraktım. Kimdim, neredeydim? Ne uğruna düştüm? Bu düşü zamanında niye kurup da yıktım evimin tepesine? Varılmaz denilen yollara neden varmak istedim? Yüzmeye yeltenmeyeceğiniz denizlerde boğulmayı böylesine nasıl göze alabildim? Adımımı atsam uçurumdu ama nasıl da gözümü kırpmadan koşabildim? İçimdeki o bitmek bilmeyen çaresizliğe sığındım... Bu savaşın ortasında masumiyetimden neden vurulduğumu sormayı bıraktım artık.