sude zerda
@sudeakin
Reklam
Beynimin içinde bir hortum gibi dönen anlamsız seslerden kurtulup yalnızca uyumayı düşleme fikri bana müthiş bir huzur veriyor.
Aynadaki yansımama bakıyorum da ne tuhaf! Yüzüm şaşırtıcı derecede canlı görünüyor. Yüzüm bana bütünüyle bir yabancı; yaşadığım acıyı, kederi, üzüntüyü asla yansıtmayıp kendi bildiğini okuyor.
Sessizce son zamanlardaki hâlim üzerine düşünmeye başlıyorum. Neden böyle kötü hissediyorum? Neden hep endişeliyim? Neden içimde sürekli beni dürten bir korku var?
"İnsan olmanın da iyi tarafları yok değil" diye geçiriyorum içimden. Çiçeklerin güzelliğini algılayabilen, onlara karşı sevgi duyabilen varlıklarız sonuçta.
Reklam