İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, her birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırırmış. Bunu yazan şair ne kadar haklıymış !
Doğa, dürüst olmayan sinyaller gönderen ya da bir dişiden diğerine koşan erkeklerin neredeyse her zaman, yalnız kalmasını sağlayacak kadar gözü pektir.