Sude
@sudeviz
61 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Genellikle gülmeyen, bu yüzden içe kapanık sayılabilecek maskenin benim uğruma sıyrılışı az bir ayrıcalık değildi.
O anı ve o rengi artık ezbere bilsem de yine etkileyici; çünkü sahici. Her keresinde.
Çünkü insan bir şeyden nefret ederken aynı anda ona delice tutkun olabilir ve bu ikisinin arasındaki gerilim tam da hayattaki potansiyel anlamlarımızın peşine düşmeye teşne kılar bizi. Bu durumdan hoşnut olmamaksa bizim derdimiz, hayatın değil. Zaten anlam doğurmak denen şey, fonda neşeli bir çiftetelli eşliğinde olmuyor çoğunlukla. Ama bir melodi duymaya niyetliysek hayat bize onu veriyor, orası kesin.
Acıyı hissedebilecek kadar canlı olmasaydık ne yapardık?