Sude
@sudeviz
61 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Bir gün bu acına denk bir neşe duyacaksın. The Beach Boy konserinde sevinç gözyaşları dökecek, kucağında uyuyan bir bebeğin yüzünü izleyeceksin, çok güzel arkadaşlıklar kuracak, henüz tatmadığın lezzetli yemekler yiyeceksin, düşmekten korkmadan manzarayı seyre dalabileceksin bir tepeden. Henüz okumadığın bir dolu kitap, büyük boy patlamış mısırla seyredeceğin bir sürü film var seni zenginleştirecek. Dans edecek, gülecek, sevişecek, nehir kıyısında koşacak, gece yarılarına kadar sohbetlere dalıp karnın ağrılar girinceye dek güleceksin. Hayat seni bekliyor. Şimdilik buraya sıkışmış olabilirsin ama bir yere kaçmıyor dünya. Dayan. Hayat her zaman buna değer.
"Kapanması güç yaralarla yaşıyoruz. Ama öylece oturup sonsuza kadar yaralarımıza bakamayız."
Hayat, inişleri ve çıkışlarıyla dolu bir yolculuktur. Bu yolculukta, zaman zaman kapanması güç yaralarla karşılaşırız. Bu yaralar, bazen bir türlü kabuk bağlamaz ve sürekli bir sızı gibi varlığını sürdürür.
Ancak, bu gerçekle yüzleşmek zorundayız: Öylece oturup sonsuza kadar yaralarımıza bakamayız. Hayat akmaya devam eder ve biz de bu akışın içinde yer almak durumundayız. Yaralarımızı yok saymak mümkün olmasa da onlarla yaşamayı öğrenmek ve onları geride bırakmak için çaba göstermek zorundayız.
Çünkü her yeni gün, iyileşmek ve yeniden başlamak için bir fırsat sunar. Acıyı taşımak, onunla birlikte büyümek ve yarınlara dair bir umut ışığı yakalamak mümkündür. Bu umut, bizi ileriye taşıyan, hayata tutunmamızı sağlayan en değerli güçtür.
Haruki Murakami
Sayfa 358
Başımdan bir macera geçsin isterdim. Hayatta çok şey var, olabilir ama bekliyorsun işte. Şöyle geliyor bana: Sanki olmasını istediğim şeyler çok yavaş oluyor ve olurken de onları düşündüğüm ve beklediğim gibi olmuyorlar; sanki beni öfkelendirmek için ağır ağır geliyorlar ve sonra birden bir bakıyorsun, hemen geçip gitmişler bile.
Sayfa 26
Eskiden olduğum kadınları özlüyorum,
âşık olanı, maceracı olanı,
birlikte kutba gittiğim kadınları.
Neler benimdi, neler onların?
O zamanlar varsıldık hepimiz. Şimdi
yoksulluğun korkaklığı tek paylaştığımız,
özlüyorum bana eşlik eden cesareti.
