Edemiyorum terk-i diyar,
Her bir yanında bizimle yaşayan anilar,
Nefes alıp veren duvarlar,
Ve o banklardan daha niceleri var.
Gözlerim buğulanıyor şimdilerde dumandan,
Oysa bırak derdin artık ben varım yanında,
İhtiyacın yok iki üç dal tütün kurusuna,
Dudaklarım yeter derdin içindeki ateşi harlamaya.
Sen yakıverirken her bir yanı amansızca,
Şimdi pişman olamazsın bulandığın günaha,
Niye yükler ki bir insan tüm yükü sevdiğinin omuzlarına,
Sırf geleceğe umut edip, etmek için yarınlarını rahat.
Şimdilerde yorgun bir o kadar mahzunum,
Solum köreldi, zihnim soluma mahkum,
Zaman misali olduğum yere geri donuyorum,
Tekrar başa sarıp, yine, yine seni seviyorum.
Kaçırsan da gözlerini bile isteye
Bitti bizim hikayemiz kabullendim ben de,
Geri dönüş olursa bil diye,
Yalnızca Allaha yalvarırım kavuşalım ahirette
Suheda.