Gece çöker, odamda derin bir sükut başlar,
Elimde bir fotoğraf, gözümde eski yaşlar.
Anlatmak isterim seni mısralar dolusu,
Lakin her harf önünde, diz çöker de yavaşlar.
Kalem kağıda küser, dilim dönmez bir türlü,
Bu sevda yüreğimde, binbir çiçekle örtülü.
Yazmak istesem seni, kağıt yanar köz olur,
Gönlümün feryatları, sükutumda söz olur.
Sadece resmin değil, hatıran yeter bana,
Sığdıramam aşkımı ne mısraya ne cana.
Susuyorsam korkumdan, sevgimin azlığından değil,
Kelimeler yetmiyor, senin o eşsiz şanına.