Rana

Uygarlığımızdaki cümle hastalık yeterince sevilmemek,kendini ve başkalarını sevmeyi bilmemekten kaynaklanıyor.Yani kapakçıkları yağlamayı boş verip evvela bu kadim beceriksizliği tamir etmek icap ediyor.Bu hususta kalbime beynimilel mucitlerden çok güveniyordum.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Uzun süre aynı kişinin avucunda atmaktan yorgun düşmüş bir kalp,yine o kişi için bir tur daha hızlanır mıydı?
“Gelecekte bir gün,hepsi geçmiş olacak.”
“Bazıları kalın zırhlarla gezmeyi sever.Âşıksa umursamaz,zayıfsa güçlü,korkaksa cesur,merhametliyse acımasızmış gibi görünmek ister.Sadece başkalarını değil,kendini de kandırmaya,dünyadan ve duygularından böyle korunmaya çalışır.Sen de onlardan mısın Feribe?”
Kalbime gelince,âşık olmayı kendine yedirecek kadar zayıf olduğu için kızgındım ona,evet.