Konusundan bahsedecek olursam kumaş pazarlamacısı Gregor Samsa bir sabah uyandığında kendini kocaman bir böceğe dönüşmüş olarak görüyor. Gerçeklik ve hayali bayağı bir zorlayan bu eser Franz Kafka'dan okuduğum ilk kitaptı. Çoğumuz çocukluğumuzda okumuşuzdur değil mi? Ben garip bir şekilde klasikleri herkes okuyor diye okumayı sevmezdim. İsminin konusunun aşırı derecede dikkatimi çekmesi gerekirdi okumam için. Dönüşümü ilk okumak için elime aldığımda betimlemeler öyle kuvvetliydi ki midemin bulanması böcekleri ne kadar sevmediğimi hatırlattı bana. Üzerinden biraz zaman geçtikten sonra yani şimdi tekrar elime aldım ve ne olursa olsun bitireceğim bu kitabı diyerek oturdum başına. Ayrıca okurken Gregor'un ailesine ne olursa olsun ne kadar değer verdiğini hissedebildim bile. Kitabın çoğu yerinde kendimi tüm karakterlerin yerine koydum resmen. Önce Gregor oldum sonra annesi sonra kız kardeşi ardından babası... Beni en çok üzen şey işe en sonunda kendinin dahil herkesin ondan ümidi kesmesiydi. Keşke tekrardan insan olarak uyanabilseydi Gregor.