hepimizin birer piyon oldugu hayat adi verilen olguda yerimiz nedir, kimiz biz? surekli kendi kendimize sorar dururuz. evrende kendi yerini bulup, bir hamam bocegi, bir surungen, bir kus yada bir agacdan farkimiz olmadigini kavramak kabullenmesi oldukca zor bir durum. bizim hayat dedigimiz, kendi yarattigimiz ugrasilarimiz, islerimiz, ailemiz, onem verip, yucelttiklerimiz; tanridan korkmak, para kazanip, harcamak, aile kurmak, giyinmek, yemek yemek, spor yapmak, misafirlige gitmek, insanlarla iletisim kurmaya calismak vs. vs. korkularimiz, isteklerimiz, arzularimiz, dileklerimiz. yarattiklarimizin kolesi olarak yasamaktan baska hicbirsey yapmiyoruz. hayvandan farkimiz, bize ilkokulda ogretildigi gibi sadece dusunmek. bize verilmis en buyuk ceza dusunmek. basimiza ne geldiyse dusunmek yuzunden geliyor. evrendeki siradan yaratiklariz. kendi yarattiginin kolesi olan yaratiklar.
oyun bitince şah da piyon da aynı kutuya atılır unuttugumuz tek sey bu.