Şükran YILDIRIM
@sukranyildirim
11 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Hastalığın içindeki tutkunun adı: Kumarbazlık.
Kitabın başlarında Aleksi İvanoviç'in Polina'ya olan tutkusuna, aşkına, bağlılığına tanık oluyoruz. Sonlarında ise kumara olan tutkusuna aşkına ve bağlılığına tanık olduk. Polina'nın tek bir sözüyle hem kendi hayatına hem başkasının hayatına son vermekten söz ediliyordu. Hayatı uçlarda yaşıyor tıpkı kumardaki gibi. O masaya oturunca ya bütün cepleri doldurup çıkıyor ya da cebinin dibini sıyırıp çıkıyor. Bir denge yok, ya hep ya hiç. Yani Polina için de sosyal yaşantısı için de Aleksi kumar oynuyor. Yani bu kitaptaki aşk gerçek aşk değil çünkü kumarbazlık gözü dönmüş, hırslı, kaybedeceğini bile bile ileriye gidenlerin işi. Dolayısıyla böyle kişilerin gerçek aşkın kıyısından bile geçtiğini söyleyemeyiz fikrimce.
Yine kitabın girizgahı General'in maddi durumu dolayısıyla beklediği bir telgraf haberi. Durumu kurtarıp çabalayacağına, sadece bir telgraf haberini bekliyor öylece. Çünkü kolay bir şekilde kazanç elde etmek yaşam biçimleri gibi bir şey olmuş. Hâlâ kumar masalarında boy gösteriyor. Hem kumardan gelecek yüklü bir paraya bel bağlamış hem de telgraf haberi sonrası gelecek yüklü paraya bel bağlamış. Telgrafı beklemek de kumar masasında parayı kazandığını beklemek de aynı şey aslında. Hayatın içinde kumar oynuyorlar.
Ölüm haberi telgrafı Büyükanne Vasilyevna'nın ölüm haberi ama bu telgraf gelmeyecek çünkü Büyükanne'nin kendisi gelecek. Dobra, umursamaz, rahat bi o kadar da keyfine düşkün. Hâlâ enerjik ve en önemlisi hâlâ çok varlıklı. Bu yüzdendir ki otelde kadının dibine düşüyorlar, en güzel odayı veriyorlar. Paran varsa adam yerine konuluyorsun burada ve belki de her yerde. Büyükanne'nin gelişiyle dengeler değişiyor, general etrafındakilerini bir bir kaybediyor çünkü büyükanne geldiyse miras gitti anlamına geliyor.
De Grieux tipik bi Fransız. Pek dost olduğu
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Böylesine güzel bir kitabı nasıl olur da bugüne kadar okuyamadım, üzdü bu biraz. Ama Fugui'yle tanışmanın sevinciyle yaşayacağım artık. Bana öğrettiği çok fazla hayat dersi var. Bugün okuduysam kitabın vakti bugünmüş demek ki diyorum ve en sevdiğim kitaplar arasında yerini gönül rahatlığıyla alıyor bile.
Herkese ve her şeye rağmen yaşamalı. Çok zor şartlarda olsak bile, sevdiğimiz insanları bir bir kaybetsek bile, ekonomik anlamda dibi görsek bile bir umudu olmalı insanın yaşamak için. Ne diyordu Fugui: "Umudumuzu yitirirsek nasıl yaşardık?" Umut olmalı her zaman için, yaşama tutunmak için bir sebebi olmalı insanın.
spoiler!
Fugui'ye yer yer çok sinirlendim yer yer çok hüzünlendim. Genç Fugui, Jiazhen gibi sadık bir eşe sahipken geneleve gitmesi, bunca mal varlığını kumarda çar çur etmesi başlarda sinirlenmeme sebep oldu. Sonrasında Fugui'nin tüm mal varlığını kaybedip, aklı başına gelince asıl hikaye başladı benim için. Artık her şeyin farkında olan bir Fugui vardı, zor bir hayat onu bekliyordu. Ben de onunla birlikte tarlada çalışmış gibi yoruldum, sevdiğim insanları bir bir kaybetmiş gibi mahvoldum, zorla askere götürülüp çok zor günler yaşamış gibi çaresizliği yaşadım ama çaresizliğin içinde bile umut vardı. Yoksa yüzlerce insanın öldüğü yerde nasıl hayatta kalırdı başka türlü? Köydeki insanların aç kaldıkları, bir parça patatese muhtaç olduğu dönemde onlarla açlığı hissettim. Tok olmanın kıymetini daha iyi anladım.
Ağladığım o kadar çok yer var ki.. Ama beni en çok etkileyeni nedensiz Youqing'in ölümü. Coğrafya kaderdir, Youqing için kederdi. Acımasızca bir ölümdü, Valinin eşi için fazlaca kanı alınınca anladım ki bazı insanların hayatı bazılarınkinden kıymetsiz. Fengxia, neşeli kızım, Erxi'den önceki hayatı hak etmedi ama işte hayatımızı,ailemizi
