Haset, kıskançlık, hırs, her çeşit açlık; bunların tümü tutkudur. Sevmek ise zorlama olmadan sadece özgür olunduğunda yaşanabilen, insan gücünü somutlayan bir eylemdir.
Sevmek, daima gözler apaçık halde insanlıkla ilintili olmaktır: "eğer biri sevdiği insan için nesnelliğini bir kenara bırakmak istiyorsa ve ilişkisinin içinde, dünyanın geri kalanını saf dışı edebileceğini düşünüyorsa, her iki cephede de kaybettiğini kısa zaman içinde keşfedecektir."
"Sevgi,kişinin bütünlüğünü koruması koşuluyla birleşmedir." Sevgi, güvensizlik hissinden dolayı almak değildir; vermekle, neşenin, ilginin, anlayışın, şakalaşmanın ve üzüntünün yani içimizde "canlı olan tüm şeylerin ifadesi ve dışavurumuyla" başlar.