Çalıkuşunun Defteri
@suleklnc
Kitaplar en yakın dostum
Türkçe Öğretmeni
Gaziantep
39 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Rüyalar Anlatılmaz1000Kitap
Puan vermedi·392 syf.·
2026 7. kitabı
Nermin Yıldırım- Rüyalar Anlatılmaz
Nermin Yıldırım, bu kitabı ile okuru sadece bir aile trajedisine değil, aynı zamanda insan zihninin en kuytu köşelerine, bastırılmış anılara ve
Hüzün ve Tesadüf1000Kitap
Puan vermedi·90 syf.·
2026 6. kitabı
Mustafa Kutlu-Hüzün ve Tesadüf
Bu kitap, sadece bir olay örgüsü sunmak yerine, okuru modern dünyanın gürültüsünden çekip çıkararak kadim bir huzura ve beraberinde getirdiği o zarif hüzne davet
Algernon'a Çiçekler1000Kitap
Puan vermedi·325 syf.·
2026 5. kitabı
Algernon'a Çiçekler
Daniel Keyes’in kült eseri Algernon’a Çiçekler, bilimkurgu kisvesi altında aslında çok derin bir insanlık dramı sunuyor. Bu kitap sadece bir "zekâ artış hikayesi"
Mesihpaşa İmamı1000Kitap
Puan vermedi·257 syf.·
2026 4. kitabı
Mesihpaşa İmamı//Sâmiha Ayverdi
Yazarımızın kelimelerle kurduğu bir vicdan aynası gibi. Sadece bir imamın hikâyesini değil; modernleşmenin eşiğindeki İstanbul’un, değerleriyle sarsılan insan ruhunun hikâyesini anlatıyor. Mesihpaşa Camii’nin imamı Halis Efendi üzerinden; inanç, ahlak, sadelik ve maneviyatın sessiz ama derin bir mücadelesine tanıklık ediyoruz.
Ayverdi, gürültülü çatışmalardan çok iç dünyaya yöneliyor. Halis Efendi’nin vakur duruşu, dünyevi hırslardan uzak yaşayışı ve çevresindeki çözülmeye karşı sergilediği sükûnet; okuru ister istemez kendi hayatına dönüp bakmaya zorluyor. Roman boyunca “değişen zaman mı insanı bozar, yoksa insan mı zamana yenilir?” sorusu satır aralarında dolaşıyor.
Bu kitapta büyük olaylar yok belki; ama büyük bir suskunluk, derin bir iç hesaplaşma var. Mesihpaşa İmamı, hızlı akan hayata karşı yavaşlamayı, kaybettiklerimizi hatırlamayı ve insan kalabilmenin ne demek olduğunu fısıldayan bir eser. Okuması sakin, etkisi uzun…
Anna Karenina1000Kitap
Puan vermedi·1062 syf.·
2026 3. kitabı
Anna Karenina
Tolstoy’un “mutluluk” ile “ahlak” arasındaki o ince ve acıtan çizgiyi en çıplak hâliyle gösterdiği bir roman.
Anna; sevgiye, anlaşılmaya ve tutkuyla yaşanmaya aç bir kadın. Ama onu çevreleyen toplum, sevgiyi bir erdem değil; yalnızca kurallara uyduğu sürece kabul edilebilir bir şey olarak görüyor. Karenin’le evliliği düzenli, saygın ve soğuk. Vronski’yle yaşadığı aşk ise canlı, yakıcı ve gerçek. Tolstoy, bu karşıtlıkla şunu soruyor: İnsan mutlu olmak için mi yaşar, yoksa doğru sayılanı yapmak için mi?
Roman yalnızca bir “yasak aşk” hikâyesi değil. Anna’nın adım adım yalnızlaşması, toplumdan dışlanması ve kendi iç sesiyle çatışması; kadın olmanın, sevilmek istemenin ve bedel ödemenin hikâyesi. Ona yöneltilen yargı, aslında aşkına değil, cesaretinedir. Çünkü Anna, hissettiğini saklamaz. Ve bu açıklık, onu hem güçlü hem de savunmasız kılar.
Levin ve Kitty ise romanın diğer yüzü gibidir. Daha sade, daha sessiz ama emekle kurulan bir mutluluğun mümkün olabileceğini gösterirler. Tolstoy, bu iki hikâyeyi yan yana koyarak okuru tek bir doğruya zorlamaz; aksine insan ruhunun karmaşıklığını kabul etmeye davet eder.
Anna Karenina, aşkın insanı yüceltebildiği kadar, yalnız bırakabildiğini de anlatan; toplumun merhametsiz sessizliğini yüzümüze çarpan bir roman. Kitabı bitirdiğinde Anna’yı yargılamazsın; onunla birlikte yorulur, onunla birlikte susarsın. Çünkü bazı hikâyeler “haklı–haksız” diye değil, “insanca” diye okunur.
Keyifli okumalar