Tam kendimden vazgeçmeye başladığımda, hiç bir şey yapamayacağımı düşündüğümde okumaya başladım bu kitabı. Okudukça gördüm ki her şey için çok acele ediyormuşum. Aslında yaşadıklarımız ve yaşayacağımız bütün her şey tam vaktinde oluyormuş. Beklemem gerektiğini, beklerken sakin kalmam gerektiğini, sakin kalırken aslında her şeyin yoluna gireceğini gördüm. Tam vaktinde karşıma çıkmış olan bir kitap. Tam da kitap ismindeki gibi 'Yaşamak sakinlik ister'.
Bazen kötü hissetmek iyidir, zaman zaman kırılmak. Her zaman herkesin olmanı istediği o neşeli kişi olamamak sorun değil. Kimseyle konuşmak istememek de öyle. Gözyaşlarını tüketinceye kadar kalbinin ağlamasına izin vermek de sorun değil. İnsan olmak güzeldir.