B.
@sulkowskyi
İçeri girerken beraberinde kuzey rüzgârının kıvrımlı nefesi esmişti sanki. İki nefes arasında geçen boşlukta, rüzgâr ona bir masal anlatmıştı: Ölüm ve yaşamın birlikteliğine, hüzünlü bir yılda doğan bir çocuğa dair bir masal.
Reklam
Sendo bana masallar anlatırdı. Yaşasa benim hikâyemi ne çok severdi: güneşi, ayı ve yıldızları üç elbiseye dikmiş olan kızın hikâyesi, bir iblisin ele geçirmek için yemin ettiği kızın hikâyesi.
Aynı zamanda bir oğlanın da hikâyesiydi bu. Uçabilen ama yüzümeyen bir oğlanın. Tanrılara has güçleri ve bir köleye has prangaları olan bir oğlan. Beni seven bir oğlanın.
Hâlâ yazılmaya devam eden bir hikâyeydi bu.
“ Ateşten denizleri, mumdan kayıklarla geçmek. ”
"...Bazı yolculukların sonu vardır ama bu yolculuğun bir sonu yok. Bu yolculuk seni değiştirecek. Geri dönüşü olmayan bir biçimde."
"Bütün yolculuklar insanı değiştirmez mi?"
"Aynı şey değil. Bir zamanlar ben de yıldızların ötesine yolculuk yaptım."
"Ne buldun?"
"Onun sadece başlangıç olduğunu."