insanın beynine ördüğü ağlar bir örümceğin usanmadan ördüğü ağlar gibi, rüzgar değse dağılacak gibi değil. insanın beynine ördüğü ağlar, devrilmeyen dağlar gibi. başka bir beynin bunu anlaması mümkün değil çünkü dağlar uzaktan küçük görünür.
belki diyorum, o gün çekirdekli üzüm yemiştir de tadı kaçmıştır. ya da benden gizli o dağ evine kaçmıştır. umutlara tutunuyorum. zira o isim hiç tamamlanmıyor.
