“Evet. Yetişkin bir adam olacaksın. Şimdi şunu hayal et: Kırk beş yaşındayken, çocukluğunda yazlarını geçirdiğin evin telefon numarasını buluyorsun. Ev çoktan yok olmuş, anne baban ya hasta ya da ölmüş. Yapayalnızsın. Numaraya baktığında içinde ansızın bir dürtü yükseliyor. Numarayı çeviriyorsun ve olabilecek en tuhaf şey oluyor. Hat çalıyor, oysa numara artık kullanılmıyor. Ve biri açıyor. Bir çocuk. Sence kim?”
“Bilmem.”
“Sen. Çocuk halin.” ♡