nehir
@summerchild
İntihar etmeyi düşünmedim. Beni hayattan uzaklaştıran şey bir arzudan daha güçlü, daha kesin, daha kapsamlıydı. Bütün gücümle hayattan uzaklaşmaya çalışıyordum. Bu düşünce, artık bana hayatımı iyileştirmeye yönelik eski düşüncelerim kadar doğal geliyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sanki yeteri kadar yaşamış, çok fazla yürümüştüm de bir uçurumun kenarına gelmiştim ve ileride net bir sekilde yıkımdan başka hiçbir şey olmadığını görüyordum. Durma, geri dönme ve gözlerimi kapatma olanağım yoktu; bu yüzden hayatın mutluluktan, acıdan, ölümün gerçekliğinden ve tamamen yok oluştan başka bir şey olmadığını görmemem mümkün değildi.
Artık gerçeği bile keşfetmek istemedim, çünkü ne olduğunu tahmin etmiştim. Gerçek ise hayatın anlamsız olduğuydu.
Bir peri gelip her dileğimi yerine getirmeyi teklif etseydi, ne dileyeceğimi bilemezdim.
Aslında yaşamıyordum, çünkü mantıklı bulduğum hiçbir arzum yoktu.