Çocukluğumdan beri bana aşılanan dinî öğreti, diğerlerinde olduğu gibi bende de yok oldu. Tek fark şuydu; ben on beş yaşından itibaren çok okumaya, çok düşünmeye başladım ve benim öğretiyi reddedişim, hayatımın erken bir döneminde bilinçli bir şekilde oldu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çoğu zaman bir kişi kendisine çocuklukta verilen dinsel öğretiyi bozulmamış bir şekilde muhafaza ettiğini zannederek yaşar, aslında inancından geriye hiçbir şey kalmamıştır.
Ne hatırlayabildiğime bakarsak, hiçbir zaman ciddi bir inanca sahip olmadım. Ben ancak bana öğretilene ve büyüklerimin bana aktardığı şeylere güvendim. Fakat bu cılız bir güven duygusuydu.