Tek kişide odaklanan güçlü sevgiden kaçının; bu insanların bazen sandığı gibi, aşkın saflığının kanıtı değildir. Böyle her şeyi dışarıda bırakarak bir kapsüle hapsedilmiş — kendi kendisiyle beslenen, başkalarını umursamayan ve onlara bir şey vermeyen — bir aşk, kendi üzerine çökmeye mahkumdur.
Erken bir yaşta, çoğu kez sanıldığından çok daha erken çağlarda, ölümün geleceğini ve ondan bir kurtuluş olmadığını öğreniriz. Yine de, Spinoza’nın deyişiyle, “Her şey kendi varlığı içinde sürekliliğini korumaya çabalar.”