Berbat bir gecenin sabahında insan, hep uykuya dalıyor, uyanıp da daha erken olduğu fikrine kapıldığı zaman ikindi başlıyor, ikindi devam ediyor ve ikindi bitmiyordu bir türlü. İnsan, o zaman düzeltilmiş yatakta yatıyor ve belki oynak yerlerinden bir parça uzanıyor, bir şey hayal edemeyecek kadar yorgun oluyordu.
Sanma ki ben burada hayal kırıklıklarından ötürü acı çekiyorum, tersine. Bütün beklediklerimi kötü bile olsa gerçek için kolayca feda edişime bazen şaşırıyorum.