“Senin hayatının çöpü hiç toplanmamış. Yıllardır biriktirdiğin, hiçbir poşete koyamadığın çöplerini ben nereye boşaltayım? Şimdiye kadar göremediysen, fark etmediysen onun günahını bana yükleme. Ben bu kadar çöpü taşıyamam abi!”
“Bu büyük öfke beni kötülüklerden arındırmış, umudu içimden boşaltmış gibi, işaretler ve yıldızlarla dolu bu gecenin önünde kendimi ilk kez dünyanın tatlı kayıtsızlığına açıyordum. Dünyayı kendime bu denli benzer, bu denli kardeş gibi hissedince, eskiden mutlu olduğumu hatta hala mutlu olduğumu hissettim.”