Üzerine ince bir hırka gibi geçirdiği mahcubiyeti mi onu bu kadar güzel yapıyordu,yoksa güzel olmanın mahcubiyetini mi taşıyordu, bilmiyordum.Hareketlerine,güzelliğinden emin kadınların kibri değil,sahip olduklarından duyduğu utancın çekingenliği sinmişti.Beyaz bir bulut gibi yumuşacık adımlarla ve kimselere duyurmadan,süzülerek gezerdi dünyada.
Galiba artık insanın insana yapabileceklerine hayret etmekten vazgeçmiş bir demdeyim.Buna senden gelen felaketim de dahil,bilesin.Seni affetmek çektiğim acılara ihanet olurdu ama ölmediğime göre herhalde hala sevebilirim.