Dante
@suphara
Biraz gül yahu! Vallahi değmez bu dünya...
41 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Buraya ilk geldiğimde onlar ilahi lordlardı.
Halkları, sarayları yöneten. Onları koruyan. Onlara güven veren.
Güçlü, yenilmez, karşı konulmaz.
Korkusuz olan ama en çok korkulanlardı.
Onları tanıdıkça aslında ne kadar korktuklarını gördüm.
Ne kadar yalnız kaldıklarını.
Sevgiye ne kadar aç olduklarını.
Onlar ilahi lordlar ama aslında hepsi hâlâ küçük birer çocuklar.
O ateş vârisiydi ama en çok yanan da oydu.
O hava vârisiydi ama en çok nefessiz kalan o olmuştu.
Toprak vârisi olan oydu ama diri diri gömülen de o olmuştu.
Doğru, su vârisi olan bendim ama en çok boğulan da ben olmuştum... Gökyüzüne sahip olan bendim ama kendine gökyüzü kadar uzak olan da yine bendim.
"Okyanus gökyüzüne ait değil," diye mırıldandım.
Daren ağır ağır başını salladı.
"Ama unutma, gece yarısı gökyüzünündür yıldız ışığım."
"Bu yüzden burada kalman gerekiyor," dedim çaresiz bir hırsla. "Çünkü tanrıçalar geri dönmeye hazırlanıyor."
Tüm parti boyunca peşimde dolanan ama rahatsız olduğum o çocukla oturmuş pastamı paylaşıyordum şimdi.
İkimiz de olduğumuz yerde kaldık. Bu, birbimize karşı bu kadar açık olduğumuz nadir anlardan biriydi.
"Geri dönemezler," diye fısıldadı.
"Geri dönemezler,"diye fısıldadım.
Bir aynaya bakmak gibi.
Sürekli dağıtmakla suçlanıyorduk ama neden her şeyi sadece Daren ve ben topluyorduk?