Geçmişte kim bilir ne çok konunun gerçek varoluş nedenini araştırmak yerine zor veya olumsuz olduğundan yakılmıştım onu düşünmeden edemedim.
Bu süreç içerisinde bir aynamın olmaması bilinç durumuma da etki ediyordu. Sanki sadece gözlerimi açıkta bırakan bir kapsülün içinde, kapalı bir şekilde yolculuk ediyordum. Sürekli dışarıya, başkalarına bakıyordum; benim edimlerimi, sözlerimi nasıl karşıladıklarını gözlemliyordum . Yaşamımda ilk kez tam anlamıyla dürüst davranıyordum. İş dünyasında olduğu üzere belirli bir giysi taşımıyordum. Makyajım yoktu. Burnumun derisi şimdiye dek 12 kez soyulmuştu. Dikkat çekmek için bir çaba sarf etmiyor, EGO savaşı vermiyordum. Bunca insan aralarında dedikodu yapmıyor, bir başkasını yönlendirmeye çalışmıyordu.