Dünya'da yeni teknoloji beş sene içinde gülüp geçeceğin bir şeydir yalnızca. Beş sene içinde gülüp geçmeyeceğin şeylere değer ver. Aşk gibi. Ya da iyi bir şüir gibi. Ya da bir şarkı. Ya da gökyüzü.
Bakın, duyguların bir mantığı var. Duygular olmasaydı insanlar birbirleriyle ilgilenip birbirlerini kollamazdı ve eğer birbirlerini kollamasalar soyları tükenmiş olurdu. Başkalarını kollamak kendini kollamaktır. Sen birine sahip çıkarsın, o da sana.
…onca zamanın nasıl geçtiğine hayret ediyor, başka türlü yaşamış olmaları gerektiğini düşünüyor, yine olsa yine aynı hayatı yaşayacaklarını anlıyor ve sonra da ölüyorlar. O büyük siyah hiçiğe karışıyorlar. Uzamın dışına. Zamanın dışına. Sıfırın ensfirna. Ve hepsi bu kadar, her şey bundan ibaret. Tamamı aynı vaat gezegenin içinde.
İnsanlar şiddet ve hırsla şekillenmiş, kibirli bir türdür. Yaşadıkları gezegeni, şu an için erişimleri olan yegâne gezegeni yıkımın eşiğine getirdiler. Ayrımlarla, sınıflandırmalarla dolu bir dünya yarattılar ama kendi aralarındaki benzerlikleri görmeyi beceremediler. Teknolojiyi insan psikolojisinin uyum sağlayabileceğinden daha büyük bir hızla geliştirdiler ve hepsinin delisi olduğu para ve şöhret için ilerletmeye çalışıyorlar hâlâ.