Mademki ben yavaş yavaş Sirikit'e benzeyecektim,o zaman bu davranışları benim de benimsemem gerekiyordu.Sadece kediler değil,bütün dünya böyleydi.Ya av oluyordun ya avcı.Ya kedi ya tavşan.Ya ölen ya öldüren.
~Çünkü geriye bakınca daha iyi anlıyorum ki Stockholm'deki hiçbir şeyi,olduğu gibi göremiyorduk.Kentin her şeyi bizi kızdırıyordu.Otobüslerin,trenlerin tam dakikasında gelmesine bile sinirleniyor,neden hiç gecikmediklerine takıyorduk kafayı.