SPOİLER İÇERİR!!
Uzun bir bekleyişin ardından sonunda hepimiz gökyüzü olmak istedik serisinin bütün sırları ortaya döküldü, bütün karmaşa çözüldü ve nihai mutlu sona erdik. Kitaplarının hepsinin çıkmasını sabırla ve dört gözle beklemiş biri olarak yapacağım yorumumu. (
Nereden başlasak gerçekten bilmiyorum ama ilk değinmek istediğim kitabın bana hissettirdikleri. Size yemin ediyorum oradaydım. Onlarla beraber savaştım, onlarla beraber ağladım, onlarla beraber güldüm, beraber korktum, onların taşıdığı endişeleri, ağırlığı hissettim. Umutsuzluğu gördüm, ne yapacağımı bilemedim ve kafamı kaldırdığımda gördüğüm Elemental'di. Hiçbir kitapta hissetmediğim bir şekilde içine çekti beni ve bunun mecazi olup olmadığına emin bile değilim. Kafamı satırlara eğdiğim an diyara bedenliyorum sanki. Bunu da betimlemelerin güzelliğine borçluyuz. Betimlemeler çok yerinde ve yeterince kullanılmıştı. Baktığımızda çok gözükebilir ama bu duyguları yazarın verebilmesi için gerekliydi bence ki çoğu betimleme mekan, yer ve olayların betimlemesiydi yani Nova'nın kendi düşünceleri değildi o yüzden çok sıkmıyordu bence.
ikinci olarak, kitapta çok karakter olmasına rağmen çoğu karakterin olayı çözüldü ve ağırlıkları da iyi dengelenmişti ama ben bazı karakterleri( Okdemir ve kali gibi) daha çok görmek isterdim.
Ve sonunda Daren ve Novaya gelirsek; bazıları aşkın çok ön planda olduğunu söylüyor ama bence azdı bile ki bunu iflah olmaz bir romantizm aşığı olarak söylemiyorum sadece Daren çok acı çekti arkadaşlar ve mutlu olmayı da Novayı da sonuna kadar hak etti. Beni rahatsız eden şey beş upuzun kitap boyunca çözülemeyen düğümler, yaşanan onca acılar, onca umutsuzluk şak diye çözüverdi. Bir bakmışız Darenle Nova sevgili olmuşlar. Üçüncü kitapta o kadar çözülemez dediğimiz her şey bir anda sanki
Elspeth Spindle’ın bir sisin içine hapsedilmiş ürkütücü Blunder
Krallığı’nda güven içinde yaşayabilmek için şanstan daha fazlasına
ihtiyacı vardır. Bir canavara... Kâbus dediği bu kadim, kurnaz ruh
kafasının içinde yaşar. Onu korur. Sırlarını saklar.
Fakat her şeyin bir bedeli vardır, özellikle de sihrin.
Elspeth orman yolunda gizemli bir haydutla karşılaştığında hayatı
temelinden sarsılır. Gölgeler ve aldatmacalarla örülü bir hayata
sürüklenen Elspeth, Blunder’ı dört bir yanını saran kara büyüden
kurtarmak için tehlikeli bir göreve dâhil olur. Ne var ki haydut
bildiği kişi Kral’ın öz yeğeni, Blunder’daki en tehlikeli adamların
komutanından başkası değildir... ve vatana ihanet suçlusudur.
Öncelikle AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!
Anne karnından beri fantastik olan her şeye büyük bir hayranlık beslerim ve maalesef bunun artık çoğu kitapta olanları tahmin etme ve keyif alamama gibi kötü bir hastalığa dönüştüğünü söylemek zorundayım. Günümüz yazarlarının bazıları da bunun farkında olduğu için genelde uyduruk bir büyü sistemi yazıp bizi özgün olduklarına ikna etmeye çaılışırlar. Ancak bu kitap. ARKADAŞLAR BU KİTAP. Size bu kitaptan kasvetli karanlık ve koyu yeşil ağaçlarla bezeli, sisten kimsenin gözünün önünü görmediği bir orman kokusu geliyor desem. Yazar evrenine o kadar hakim ki, evreni sizi hemen kucaklayıveriyor. Karakterlerine gelecek olursak, ana karakter Elspeth Spindle'ın güçlü ve zeki karakteri kitabı okumanızı kolaylaştırıyor. Ki erkek karakterimiz Ravyn'da çok iyi ama genel olarak baktığımızda klişe yazılmış bir karakter. Konusundan bahsetmeyeceğim spoiler vermek istemiyorum yukarda arka kapak yazından öğrenebilirsiniz. Son olarak kitabı la rosa enflorece şarkısıyla okumanızı tavsiye ederim. İyi okumalar!
Herkese selam! Bugün çerezlik bir fantastik kitap önerisiyle buradayım. Öncelikle söylemeliyim ki özgün bir yapıt arıyorsanız kesinlikle yanlış yerdesiniz. Kitap Powerless, Açlık Oyunları, Dikenler Ve Güller Sarayı gibi serilerin harmanlanmış versiyonu. Üstüne bir de karakterler çok silik ve üstünkörü yazılmış. Ana karakterlerle bile bağ kuramıyorsunuz. Hazır karakter demişken karakterin özelliklerinden ve kitabın konusundan bahsedeyim. 500 sene önce lanetlenmiş bir krallıktayız. Bu krallıklar gök sarayı, ay sarayı, gün sarayı gibi özelliklerle ayrılmış ve güçlerine göre lanetlenmiş. Bizim kızımız da wildlingler türünün hükümdarı yani doğanın temsilcisi diyebiliriz. Ancak ne hikmetse annesi yüzünden tamamen güçsüz doğmuş ve çocukluğundan beri çok ağır şartlarda, ailesi olmadan ve cam bir fanus içinde adeta minik bir kuş gibi eğitilmiş. Peki neden? Her yüzyılda bir fırtınalar ve çeşitli büyülerle korunan Lightlark adası ortaya çıkıyor ve bu altı krallık yüz gün boyunca çeşitli sınavlara tabi tutuluyor, kazanan kişi halkının lanetini kaldırıyor. Kızımız da onurlu bu amaç için çok güçlü, zeki ve korunaklı yetiştirilmiş. Fakat dediğim gibi her şey karışık ve yüzeysel anlatıldığı, kızımız da salak kararlar aldığı için anlatılan karakterle yaşayan karakter arasında derin bir uçurum var. Erkek karaktere gelirsek, o daha fena. Kitabın başından beri bazı anlarda figüran gibi gelip kızı belinden sırtından falan yakalayıp iki ergence söz edince düşelim diye yazılmış gibi. Bir de düşmandan aşka, birbirine laf sokan karakter dinamiği, çocuğun en güçlü krallıklardan olup çok güçlü olması, güya çok gizemli ve fiörtöz olması gibi bütün klişeler yazılmış ancak hazır alınan bu temalar işlenememiş bile. 500 yaşından daha büyük olan Grim, 17 yaşında bir ergen sanki. Ve ne ara kızdan
