şule kandal

‘Benim suçum yok Derya’ dedi. ‘Varsa da bağışla artık. Suzan beni kaldırabileceğimden çok daha fazla sevdi. Ezildim.’
Sayfa 109
Reklam
“Ayrılmak, gidenin, kalanın kucağında bir kucak kor bırakmasıdır, yanar durursunuz kül olana kadar”dedi
Sayfa 72
Sadece saçlarının rengi, şekli değil diye düşündüm, Suzan’ı Suzan olmaktan çıkaran: büyük bir boşluğun boşlukla doldurulması.
Sayfa 29
Artık aklında değil, kalbinde tutmalısın.Öleni neden gömüyoruz? Çünkü ortada bırakırsak çürür, hastalık getirir.
Sayfa 295