Vur mezarcı, vur kazmayı toprağa
Bir yeni ölü geldi
Herkes ruhunu teslim eder de gelir
Bu başka türlü geldi
Varsın karanlık olsun
Bakma esen yele, yağan yağmura
Yepyeni bir mezar kaz
Bu ölü sığmaz o köhne çukura
Şimdi kendimi hiçbir yere ait hissetmeyerek ve hiçbir yere ait hissedemeyeceğimi bilerek yürümeye devam ediyorum bazı soruların cevabı ne olursa olsun hiçbir zaman söylemeyeceğim ve bazı hislerimide.
Çaresizliğimi hep göz ardı ediyorum saklıyorum senden sizden herkesten çünkü herkes beni güçlü biri sanıyor .
Bir kabustan uyanıyorum ve uyandığımda yanımda hiç kimseyi bulamıyorum.
Ben size çaresizliği daha nasıl anlatayım ki?
Dünyayı tanıdıkça hoşnutsuzluğum daha da artıyor; her geçen gün insan karakterinin tutarsızlığına ve akıllı, duygulu görünenlere bile güvenilmeyeceğine olan inancım güçleniyor.