Duyguları bir şişeye doldurup saklayabilmek isterdim, böylece ihtiyacınız olduğu başka bir anda onları yeniden hissedebilirdiniz. O anda hissettiklerim birkaç şişeyi mutluluğun parlak kırmızı, pembe ve turuncu helezonları ile doldurabilirdi.
Ben de bir adım ilerledim ve sonra sıcak, güvenli ve güçlü bir kol beni sardı. Artık gözyaşlarım daha da hızlı akıyordu çünkü sanki bir anneyi ödünç almıştım, sadece bir anlığına. İçimde derinde bir yerde bir şey patlamış, dizlerimin bağı çözülmüştü ama Mae'in annesi beni sımsıkı tutuyordu.
Başka biri beni elimden tutup kaldırmıştı. Bu sefer tek başıma ayakta kalmak zorunda değilim :(