An gelir paldır küldür yıkılır bulutlar,
gökyüzünde anlaşılmaz bir heybet,
o eski heyecan ölür.
An gelir biter muhabbet,
şarkılar susar heves kalmaz,
şatârâbân ölür..
Baktıkça gözlerine derinden
Üstüme başıma güller dökülür.
Ve her şey kopar yerinden
Bir buluş bir gülüş ve unutuş ellerinden.
Ellerinden beyazlıklar dökülür düşlerim ki, kuşatır gökyüzünü
Sonra yıldızlar dökülür.
Geçerim arasından kimsesiz çocukların
Ağaçlardan ağıtlar dökülür.
Akar saçlarımdan yalnızlığın ırmağı
Kalbime dökülür..