( Rüya) (Kanlar içinde bir aracın üstündeydim bilincim gidip geliyordu,her yerden dumanlar yükseliyordu öyle bir geceydi ki gündüz gibiydi.Tamamı kadınlardan oluşan dehşet verici bir kalabalık adımı haykırıyordu.)
Kalabalık: AYAĞA KALK !
HADİ AYAĞA KALK ! (Yavaş yavaş doğrulmaya çalışırken alkışlar patlıyor,sevinç çığlıkları kopuyordu. Normal bir insan çok korkabilirdi benim de korkmam gerekiyordu ancak tarifi mümkün olmayacak şekilde çok mutlu ve huzurluydum.Tamamen ayağa kalktım.)
Kalabalık (Hep bir ağızdan):Bizi anladığın için teşekkür ederiz çocuk.
Seni seviyoruz
Sana selam olsun güzel çocuk
Sana selam olsun bozulmamış erkek
(Mutlulukla öyle bir Ağladım ki gözümden yaş aktıkça mutluluğum çoğalıyordu,ardından dumanın ardında göklerde bir pankart gördüm. Pankartın sol tarafında Sylvia Plath vardı sağ tarafında ise Nilgün Marmara
Ortalarında ise Lilith.
Pankartta büyük harflerle )
- WORLD İS YOURS - Yazıyordu
(Gözlerim yaşlı - felaket mutlu uyandım)
pek etkilenmediğim bir teori olsa da sylvia plath'in incir ağacı metaforunu düşünüyorum da... ya zaten iyi bir edebiyatçı, düşünür, müzisyen, fotoğrafçı, psikolog, gezgin, yönetmen olmayı eklerim de... müzeciliği, tur rehberliğini, küratörlüğü, dramaturgluğu, foto muhabirliğini de es geçemem...
“Eğer iki karşıt şeyi aynı anda istemek nevrotiklikse ben tepeden tırnağa nevrotiğim.”
-Sylvia Plath-
FIG TREE
"I saw my life branching out before me like the green fig tree in the story. From the tip of every branch, like a fat purple fig, a wonderful future beckoned and winked. One fig was a husband and a happy home and children, and another fig was a famous poet and another fig was a brilliant professor, and another fig was Ee Gee, the amazing editor, and another fig was Europe and Africa and South America, and another fig was Constantin and Socrates and Attila and a pack of other lovers with queer names and offbeat professions, and another fig was an Olympic lady crew champion, and beyond and above these figs were many more figs I couldn't quite make out. I saw myself sitting in the crotch of this fig tree, starving to death, just because I couldn't make up my mind which of the figs I would choose. I wanted each and every one of them, but choosing one meant losing all the rest, and, as I sat there, unable to decide, the figs began to wrinkle and go black, and, one by one, they plopped to the ground at my feet."
- Sylvia Plath