Eskiden cahillik utanılacak bir şeyken,şimdi halkın otantik bir kimliğiymiş gibi sunuluyordu.Bilgili olmak adeta bir suça dönüştürülmüştü.Cahillik ise artık milli kimliğimiz olarak alkışlanıyordu.
Ülkeyi hiç bu kadar mutsuz görmemiştim.Mutsuz ve gergin.Kibrit çaksanız alev alacak gibi herkes.Hayat şartları çok ağırlaştı.Yoksulluk çok arttı.Zenginler daha zenginleşti ve sayıları azaldı.Fakirler daha da fakirleşti ve sayıları hiç olmadığı kadar arttı.Küçük bir azınlık lüks içinde yaşarken,büyük çoğunluğun yokluk çekmesi toplumsal psikolojiyi bozuyor.
Hepimiz yaralı kuşlarız sevgili dostum ancak yaralarımıza rağmen uçmaya çalışmaktan vazgeçmiyoruz,vazgeçmemeliyiz bence.Yaraların olduğu yerler hep acıyor,üstünden yıllar geçse de ama insanlık var olduğundan bu yana bu yaralar hep mevcuttu,olmaya da devam edecek.Belki bu yaraları savaş yaraları olarak tanımlayabiliriz,ne de olsa üstümüzden koca bir hayat geçti.