Marquez'in Baskan Babamizin Sonbahari adli kitabini okuyamayip yarim birakan biri olarak ona olan önyargimi bu kitapla astigimi dusunuyorum. Ilk baslarda acaba Bukowski havasi ile mi karsilasagim diye endiselendim. Neyse ki icinden alninin akiyla cikmis Marquez. Edebi degeri yuksek bir eser, 90yaslarindaki bir erkegin bilgeligi ile karsilasiyorsunuz hem de tüm ciplakligi ile. Erkeklerin dünyasi ilgimi cekmistir, belki de bu yüzden bir kac saat icerisinde elimden dusuremeden bitirdim eseri. Karakterin naifligini pek cok sayfada gözlemleyebilirsiniz, asik olmasi bunun bir baslangici, dahasi odayi yeni esyalarla dösemesi, bisiklet almasi... roman okurken tüm önyargilarinizdan ve etik ve degerlerden uzaklasmaniz gerekli ki roman hakkinda objektif olabilesiniz.