Tuğçe

Tuğçe
İnsanın kendi işini bilmesi, başkalarının işlerine karışmaması yeter de artar bile.
Sayfa 8
Reklam
Çelikle vurulduğunda bile bir kıvılcım dahi çıkarmayan bir çakmak taşı gibi sert ve keskin, gizemli, içine kapanık, bir istiridye gibi yalnızdı.
Sayfa 2
Alıntı
Eskisi Kadar Özlemiyorum Seni
Eskisi kadar özlemiyorum seni, Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda.. Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor.. Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık. Biraz yorgunum.. Biraz kırgın.. Biraz da kirletti sensizlik beni! Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama “İyiyimler” yamaladım dilime. Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak, Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni.. Gel diye beklemiyorum artık, Hatta istemiyorum gelmeni.. Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde. Arasıra geliyorsun aklıma, banane diyorum Benim derdim yeter bana banane! Alıştım mı yokluğuna? Vaz mı geçiyorum, varlığından? Tedirginim aslında, Ya başkasını seversem? İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem..
Onların birbirlerinin samimiyetine inandıkları besbelli: hiç zeki olmamasına rağmen zeki olduğunu sanan, iyi biri değilken kendini iyi sanan, yakışıklı değilken yakışıklı sanan bir yığın insan var. Vız gelir tırıs gider!
Sayfa 61
İyileşme arzunuz var mı? Bu durumda sizi beni iyileştireceğim.
Sayfa 51