Tuğçe

Sevmek unuttuğumuz bir şarkıdır şimdi ve inanmak bir uzak hatıra oldu. Hepimiz asılmış birer insanız bu boşlukta. Bir an gelecek kendi ağırlığımızı öldürecek bizi.
Sayfa 196
Reklam
Meğer çaresizliklerin en korkuncu, çaresizlikleri olduğu gibi kabullenmekmiş! Bütün yolların çıkar yol olmadığını öğrenmekmiş!
Sayfa 196
Şimdi seni sevdiğime değil, yaşadığıma ağlıyorum.
Sayfa 191
Dün de terk edilmiştin, daha önceki günlerde... Bugün terk edilmiş olmak, anlaşılmamış olmak bu kadar ümitsizliğe düşürmesin seni. Yine sevecek, yine terk edileceksin. Alın yazından kaçman mümkün değil. O sonuna kadar seninle beraber olacak.
Sayfa 189
Sevmek biraz da ümit etmektir, hayal kurmaktır.
Sayfa 185
Reklam