Ben hep farklı yollardan yürüdüm. Kimsenin tercih etmediği yollardı bunlar. Ne anayoldu ne de insanların yürüye yürüye yaptıkları bir patika. Aslında bu anlamda yolumu kendim açtım demek daha doğru olur. Şansıma yollarım hiç dikenli degildi, taşlarla ve ya aşılmayacak su birikintileri ile dolu değildi. Ama yolun hiç gidilmemiş olmasının psikolojik yönetimi hep çok zordu. Ters yönemi saptım hissinden kurtulamıyorsunuz. Bugüne kadar bu yollar beni hep güzel yerlere çıkardı. Umayım da bu sefer de öyle olsun, tabi mental olarak sağlam çıkarsam.