Tacettin Çetin
@taco46
Daha önce yazarın başka kitabını okumadıysanız bu kitap başlamak için doğru tercih değil. Bunu olursanız diğer kitaplarına başlamakta zorlanırsınız. Ben ne yazsam okunur mantığıyla hazırlanmış, yavan bir üslupla anlatılan didaktik metinler. Belki de konusunun gerçek hayattan alındığını bilmek metinleri sevimsiz hale getiriyor. Sosyal medyada örneklerini bulabileceğiniz hikayelerin arasındaki yazarın didaktik açıklamaları belli bir süre sonra sıkıcı hale geliyor. Boş vaktiniz varsa; derdim sıkıntım az, biraz da başkalarının derdine üzüleyim, diyorsanız bu kitap sizin için.
26 Nisan 1986 tarihinde Çernobil felâketi yaşandığında bizim köyde elektrik bile yoktu. O yüzden olayı öğrendiğimde aradan epey bir zaman geçmiş, olay unutulmuş sadece canlı yayında çayda radyasyon yok, bakın ben içiyorum diyen bakanın geyiği kalmıştı. Bir de ilkokulda fındık dağıtılmıştı onlar da radyasyondan etkilenen fındıklarmış. Büyük bir iştahla yemiştik hepsini.
Tabii hikâye bu kadar basit değil. Başkalarının başına geldiği sürece her olayda komik bir taraf bulabilirsiniz. Bu hikâye de Belarusluların başına gelmiş olsa da uzun yıllar boyunca tüm dünyayı etkileyecek bir hikâye. Yazar bu kitapta olayın canlı tanıklarıyla konuşmuş ve belgesel bir roman ortaya çıkmış. Neler yaşandı; insanlar, hayvanlar ve bitkiler bu olaydan nasıl etkilendi. Radyasyonun canlılar üzerindeki etkisi bizzat olayı yasayanlar tarafından anlatılıyor. Sovyet Rusya'nın olayın sonuçlarını nasıl insanlardan gizlemeye çalıştığını bizzat ölçümleri yapan bilim adamı ve doktorların ağzından okumak insanın tüylerini ürpertiyor. Çernobil felâketi Sovyet Rusya'nın da sonunu getirmiş. Okuması çok kolay. Kitap çabuk ilerliyor.
