Adını söyleyip devam etmediğimden olsa gerek, “Dinliyorum,” diye mırıldandı. “Buradayım.”
Tebessüm etmek istedim ama Kralşan varken yapamazdım. “Biliyorum,” dedim. Dinliyordu. Buradaydı. Tam arkamdan. Kimseye güvenmeyen, sırtını dahi yaslamayan ben ona sırtımı dönerken, bütün hayatımı ona yaslarken hiç düşünmedim. “Oradasın.”