insanların gitmesine sebep olmak hep kötü bir şeydi. çünkü ben bazı şeyleri hep yanlış yapıyordum. kendimce haklı sebeplerim vardı yada kendimi kandırıyordum. insanların gitme ihtimali yüzünden iyiye giden ne varsa bozuyordum. üzülmekten korktuğum için üzüyordum. güvenmekten korkarken bana güvenenleri hep yarı yolda bırakıyordum. ne yapsam zarar veriyordum. en çok darbeyi kendim alıyordum.