Contains slight spoilers!
Okay first things first — I am completely obsessed with this series. Diana, Samkiel, Imogen… honestly, I love every single character in this series, the good ones and the bad ones.
But HOW did you make me fall for Kaden like this?? I literally went from "meh, not a fan" to "wait, Diana and Kaden could totally be endgame??" ,and this is coming from someone whose favorite book husband is Samkiel!! Why would you do this to me??
And what you did to Reggie?? I was an absolute mess, ugly crying the whole time! We needed him, he was our dad figure why did you take him away from us, Amber, WHY??
Okay but real talk, the pacing was perfect, and this book had me glued to the pages the entire time. I honestly don't know how you do it, queen, but you just get it. Keep doing what you're doing — even if you destroy my emotions every single time, I still love you for it.
Also the 5th book needs to come out NOW because I genuinely cannot wait anymore!!
Bir Kurban, Bir Suçlu ve İki Hikaye | Ölü Kızlar Konuşamaz
Yabancı booktoklarda çokca görüp merak ettiğim bir kitaptı türkçesi yok fakat ingilizce pdf indirerek okudum. Hikaye, Love Hill kasabasında yaşanan trajik bir araba kazası ve bu kazanın etrafında dönen sırlarla şekilleniyor. İki genç kızın (Viola ve Syl) merkezinde durduğu trajik bir kaza ve bu kazanın ardındaki gizemi okuyoruz. Ben ilk önce Syl'in yani kurbanın tarafından okuyarak başladım. Syl'in tarafından okumayı sevdim, yer yer ters köşe olduğum kısımlar oldu. Viola'da biraz sıkıldığım kısımlar olsa da sonlara doğru parçalar yerine oturmaya başlayınca aktı gitti resmen. Olayı iki taraftan da okuyabilirsiniz ister violadan isterseniz sylden başlayabilirsiniz size kalmış.
Stepford Kadınları Üzerine
Sonu herkesi şaşırtmış. Aksine muallakta bırakılması bendeki dopamin seviyesini arttırdı ve sonunu benim hayal gücüme bıraktı. Kitap beklenen akıcılığa ilk yarıdan sonra ulaşıyor. Her ne kadar beğenmiş olsam da feminizmin ele alınış şeklini eleştirdiğim çok unsur vardı. Yani bir tea&talk etkinliğinde üzerine uzun uzun konuşulabilecek bir kitap.
Fransızlar neden insan gibi konuşmaz ki?
I had already read The Adventures of Tom Sawyer before, and Huckleberry Finn was one of the characters in that book. Because of that, I became curious about him and wanted to read Adventures of Huckleberry Finn as well.
After I started reading, I realized that I really enjoyed the humorous style of the book. The language and the dialogues made the story more interesting and enjoyable for me.
Adventures of Huckleberry Finn was published in 1884 and is considered one of the major works of American Realism. Unlike Romantic literature, Twain focuses on ordinary people, realistic language, and social problems. Through Huck’s journey, the novel reflects important issues of 19th-century American society such as racism, slavery, violence, religious hypocrisy, and social inequality. Twain also satirizes romantic adventure stories, especially through the character of Tom Sawyer.
The novel follows Huck Finn, a young boy who escapes from his abusive father and travels along the Mississippi River with Jim, an escaped enslaved man. During their journey, they meet many different people and experience both humorous and serious situations. Through these adventures, Huck begins to question society’s values, racism, religion, and morality.
Huck also starts to test the religious teachings of Miss Watson and Widow Douglas. He does not fully accept everything that society and religion teach him, and throughout the novel he tries to understand what is morally right by himself.
Mark Twain mainly criticizes romanticism and unrealistic adventure stories. Tom tries to behave like the characters in books, while Huck thinks more realistically and questions these ideas. Through this contrast, Twain makes fun of romantic ideals that are disconnected from real life. Whether everything we learn
İlk kitaba göre fena değil
Bu kadının yazdığı başka bir kitabı okumayacağıma kendime söz vermiştim ama tutamadım.
Yakın arkadaşım maalesef ki yazarımızın fanı olduğu için bu kitabı okumam için çok zorladı ve bu kitabının daha iyi oluğunu söyledi. Ve evet ilk kitaba göre daha iyi olsada çokta iyi bir kitap olduğunu söyleyemeyeceğim.
Akıcı mı evet. Kolay okudum mu evet.
İlk kitaba kıyasla karakterler daha oturmuş olsada yine çok fazla matık hatası ve duygu geçişlerinde anlamsızlıklar vardı. İki karakterin bakış açısından yazılması olayına tam ısınamadım ve bence yazarımız da bu konuda çokda iyi değil karakterlerle bağ kurmayı zorlaştırdığını düşünüyorum, ayrıca yazarın bir kadın olarak dirty talk adı altında kadına hakaret etme hastalığı mı var acaba diye bir düşündüm yer yer neyseki bu kitapta sadece 1-2 yerde olduğu için görmezden gelebildim.
İmkansız bir aşk hikayesi gibi başlaması hoşuma gitti ancak sonlara doğru klişe bir hale geldi ve sıkılarak, bitsin diye okudum,bu yazarın yazdığı bir sonu okuyabildim bu benim için büyük başarı(!)
Özetle ilk kitaba göre kesinlikle daha iyiydi, yazım kısmı da daha olgunlaşmış geldi bana ama hala o tat yoktu. Sanırım kaldırabileceğimi düşündüğüm bir aralıkta 3. Kitaba da şans vereceğim.
Tehlikeli şeyleri dekor olarak kullanan Wattpad estetiği.
Puan vermedi
Darkrom kitaplarını incelemeye başladım ve zamanında en popüler olanlardan biriyle başlamak istedim. Her kitaptan da en problematik alıntıyı seçiyorum, bu kitabın en problematik alıntısı da son da yer alacak.----
Kitap, yüzeyde etkili bir mafia romance formülüne sahip: yasak arzu, aile baskısı, güçlü erkek karakter, “iyi kız” imajının çatlaması ve sürekli yükselen cinsel gerilim. Danielle Lori’nin kitabı okunabilir kılan şeyi inkâr etmek haksızlık olur; Nico ve Elena arasındaki bakışmalar, yaklaşmalar, kesilen konuşmalar ve “olmaması gereken” çekim hissi türün istediği bağımlılık etkisini veriyor. Ancak kitabın problemi de tam burada başlıyor: Roman, güçlü olduğu şeyi —cinsel gerilimi— ahlaki ve psikolojik tutarlılığın önüne koyuyor.
Nico Russo, klasik possessive mafia hero olarak yazılmış. Tehlikeli, kontrolcü, kıskanç, dominant ve duygularını şiddetle ifade eden bir erkek. Fakat roman onun karanlığını gerçek bir karakter problemi olarak incelemek yerine çoğu zaman çekicilik unsuru haline getiriyor. Nico’nun Elena üzerindeki sahiplenici dili, tehditleri ve kıyafet/beden üzerinden kurduğu kontrol, metinde yeterince sorgulanmadığı için “romantik yoğunluk” gibi sunuluyor. “Because you were mine” cümlesi bunun en açık örneği. Bu söz, ilk okumada tutkulu bir aşk ilanı gibi durabilir; fakat aslında kadını özne değil, mülk olarak konumlandırır. Nico, Elena’yı koruduğunu değil, ona sahip olduğunu söyler. Aradaki fark, kitabın bütün problematik erkeklik modelini açığa çıkarır.
Elena’nın karakterizasyonu da bu yapıyı güçlendirir. Roman onu “Sweet Abelli” olarak kurar: güzel, uyumlu, nazik, aile içinde doğru cevabı veren, mafia dünyasının iyi kızı. Bu imajın kırılması ilginç bir karakter gelişimi yaratabilirdi. Elena kendi arzularını, öfkesini ve ahlaki sınırlarını