Eylül
@talyden
90 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Bu kitaba normalde inceleme yazmamıştım ama dizisinin 2. sezonunu izleyince yazmak istedim. Gerçekten her şeyiyle mükemmel olan bir kitap ya. Okumayanlar çok şey kaçırıyor. Kitabı okurken nefes alamadığım sahneler oldu, o kadar merak ettim ki ne olacağını nefes alıp vermeyi unuttum. Normalde biri bana bunu dese ya ne abartıyorsun derdim ama özellikle kitabın son sahnesi ve çığlık sahnesinde gerçekten tam olarak yaşadığım buydu. Kitap hakkında kötü tek bir tane bile yorumum yok spoiler dolu bir yazı olmasın diye çok fazla şey yazmayacağım ama buraya kadar gelip okuyanlarınız ve kitabı okuyup okumamak arasında gidip gelenleriniz varsa kesinlikle okuyun/okutun. 10/10 verdiğim bir kitap.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Uzun süredir romcom okumuyordum ve bu kitap bana ilaç gibi geldi. Okurken sürekli kitabı kapatıp birazcık Hudson ve o tatlı düşünceli aynı zamanda kıskanç tavırlarına kıkırdadım.
Öncelikle Stella’dan başlamak istiyorum. Stella kimya mezunu olduğu için kadına aşırı ısındım. Ben de umarım yakın zamanda diplomamı alacağım fakat Stella gibi üstün bir koklama yetim olmadığı için parfüm işinden uzak duracağım. Stella çok tatlıydı ve özellikle hobi olarak başkalarının günlüklerini toplayıp okuması çok kaliteli bir hobiydi bence. Günlükleri Hudson’a detaylı anlatırken fark ettiğim bir küçük detay oldu ve doğru da çıktı. SPOİLER SPOİLER; o günlüğün Hudson’ın ex karısına ait olduğu çok belliydi bence ama Charlie ile ilgili olan kısım baya sürprizdi yani.
Hudson Bey’imize gelince ise adam flörtöz, düşünceli, kıskanç ve başarılı. Benim için ideal biri. Kıskanç tavırları bazılarını rahatsız edebilir ama benim çok hoşuma gitti, ilişkide olması gereken dozdaydı bence ve asla Stella’yı kısıtlamadı önemli olan bu. Hudson kitap boyunca bir sürü güzel jestler yaptı ama kalbimi fetheden Stella’nın beğendiği bir kitabı ertesi gün hemen okumasıydı. Baby where the hell is my husband yani ya. Ben de istiyorum senden bir tane Hudsonn. Ayrıca Hudson’ın çocuğu Charlie aşırı tatlıydı ve Stella ile olan sahnelerine bayıldım. Hudson’ın Charlie’ye yaptığı gibi meyvelerin üzerine küçük notlar yazıp Stella’ya vermesi de çok hoştu.
Genel olarak kitabı severek okudum. Vi Keeland’ın kalemini beğeniyorum yakın zamanda umarım başka kitaplarını da okuma fırsatı bulurum.
En Uzun Noel, okuduğum ilk yılbaşı temalı kitaptı ve Christina Lauren’ın da okuduğum dördüncü kitabıydı. Normalde Christina Lauren’ın kitaplarını çok beğenirim fakat bu kitap bana biraz aceleye getirilmiş gibi geldi.
Öncelikle kitap 275 sayfaydı ve bence birçok şey havada kaldı. Bunların en göze çarpanı ise Theo ile Mae’in ilişkisinin asla doğru düzgün işlenmemesiydi. Hatta Theo’nun duyguları bile bence yeterince açıklanmamıştı. Andrew ile Mae her ne kadar çok sevimli olsalar da içten içe kitabın yarısına kadar Team Theo’ydum.
Ayrıca kafamdaki en büyük soru işareti, Mae’in üvey babası Victor’ın neden hiç sahnesinin olmamasıydı. En azından kısacık bile olsa görmek isterdim. Favori karakterim kesinlikle Benny oldu. Müthiş bir karakterdi. Kitabın başında oldukça yer alıyordu ama sonradan kaybolup gitti. Keşke seni daha çok okuyabilseydik be aşk adam. Mae’in hep yanında oldu, ona çok güzel tavsiyeler verdi ve sürekli destek çıktı.
Bana kalsa kitabın sonunda Mae’in kendisini seçip kendi mutluluğuna odaklanması çok daha iyi bir son olurdu. Bunu söyleme sebebim, Andrew ve Mae’in ilişkisinin çok hızlı gelişmesiydi. Mesela, tamam Mae 13 yaşından beri Andrew’u sevmiş; o yüzden ona bir şey diyemiyorum. Ama en azından Andrew’un Theo ile yüz yüze bir konuşmasını isterdim. Bunca zaman kardeşinden hoşlandığını düşündüğün bir kızla bu kadar hızlı ilerledikten sonra kardeşine bir açıklama bile yapmaması garipti. Ve sadece bana mı öyle geldi bilmiyorum ama kitabın bir bölümünde Andrew’un aklı sadece “aşna fişne”deymiş gibi hissettirdi. Sonradan güzel bir jest yaptı ama yine de benim bayılarak okuduğum bir erkek karakter olmadı.
Ve benim en sinir olduğum şeylerden biri de şuydu: Mae neden sadece üç kez uçağa geri döndü de daha fazla dönmedi? Kitabın tüm olayı aslında buydu ama üç kez
Walter Erkekleriyle Hayatım kitabı uzun süredir kitaplığımda duruyordu ve serinin geri kalanı çevrilmedi için de hep okumayı erteliyordum. Fakat üniversiteler açılmışken kafa dağıtmalık bir kitaba ihtiyacım vardı ve daha fazla ertelemeden okumaya başladım. Gerçekten tam kafa dağıtmalık bir kitaptı. Kitabın dili çok akıcıydı ve benim kitapta en çok sevdiğim şey çok fazla karakterin olmasıydı. Hikayede birinin olay öyküsü beni sıktığında hep başka ve birbirinden çok farklı olan bir kardeşe geçiliyordu. Elbette kitapta bu kadar çok karakterin olması aynı zamanda okumayı da bir tık zorlaştırıyordu ama yazarımız 12. sayfada açıklamalı anlatım yaptığı için sık sık o sayfaya gidip kontrol edince pek sıkıntı olmadı. Zaten 50-60 sayfa sonra tüm oğlanların kim olduğu yavaştan oturmaya başlıyordu. Walter Erkekleri’nin bazıları çok iticiydi. Örneğin; Isaac, Jack, Jordan ve erkek fatmamız Parker gibi (daha sonradan ısınmış olsam bile başlarda hiç katlanamıyordum) ama bazılarına da eriyip bittim Nathan ve Danny gibi.
Gelelim şimdi asıl aşk üçgenimize. Jackie çok kuralcı ve katıydı. Bazıları bu özelliklerinden dolayı onu sevememiş olabilir ama ben şahsen sevdim. Jackie ile ilgili tek sorunum Cole ve Alex ile olan ilişkisiydi. TSITP’yi yeni bitirmiş biri olarak artık bu kardeşler arasında seçim yapmalı olan dizi ve kitaplara karşı hiç tahammülüm yok. Olan kardeşlerin arasındaki ilişkiye oluyor bence ve bu olay beni çok sinir ediyor. Gerçi bu kitabımızda kardeşlerin arası zaten açıktı ama Jackie tuzu biberi oldu.
Kitaptaki en sevdiğim sahne kesinlikle yağmurda yaptıkları çamur savaşı sahnesiydi. Ne yalan söyleyeyim baya bir kıskandım. O sahne bence Jackie’nin çiftliğe geldiğinden beri ne kadar değişip geliştiğini gösteren sahneydi.
Okurken çok keyif aldım. İyi ki okumuşum dediğim bir
Azizlerin Yaşamı, Grishaverse evreninde yaşamış olan Sankt’ların hayatlarını anlatan kısa bir kitap. Okuması hem keyifli hem de oldukça hızlıydı. Kitabın içinde yer alan resimler, anlatılan karakterleri zihinde canlandırmayı kolaylaştırıyordu. Okurken çok büyük bir keyif aldığımı söyleyemem; bence daha çok “çıtır çerez” bir kitaptı. Bazı Sankt’ların hayatları biraz daha uzun anlatılabilirdi. Bazı hikâyelerde olayları tam olarak anlamadan hikâye bitiyordu ve bu durum beni biraz rahatsız etti. En sevdiklerim Sankt Alina, Darkling, Nikolai, Egmond ve Mattheus’un hikâyeleri oldu.
Bu kitabı, Shadow & Bone evrenine ait olduğu için okumak istiyordum; başladığım serilerin tüm kitaplarını okumak gibi bir alışkanlığım var. Ancak okumazsanız da çok şey kaçırmayacaksınız bence.
Yorumlarım kısaca bu şekilde. Buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim.
