“Kusur bulmak için bakma birine, bulmak için bakarsan bulursun. Kusur örtmeyi marifet edin kendine işte o zaman kusursuz olursun.” Mevlana Mevlana Celaleddin-i RumiMesnevi
Öyleyse ağzından çıkan her söz, mimik, davranış yani tüm ifadelerin, toprağına ektiğin tohumlardır ve bir gün kader meyvesi olup sana ikram edilir. Ne ektiğini bilen, ne biçeceğini de bilir. Ismarladığın an tam da bulunduğun yerde, oradaysan siparişin sana verildiği anda şükürde olursun. Bu dünya seni mutlu etmek için oluşturulmuş bir okuldur.
Ekim anında, ifadesiyle ne ısmarladığını bilemeyen şikayet ettikçe, şikayet edeceği olayları arttırır. Umutlarını ifade tohumu olarak ekenler, umut ettikleriyle buluştuklarında, mutlu olurlar ve şükrettikleri için şükredecekleri şeyler çoğalır.
Bir danışanım sevgisizlik ve değersizlik şikayetiyle gelmişti. Özellikle babasının sevgisini kazanabilmek için bir erkek çocuğu gibi davranmak zorunda hissetmişti kendini. Zaman içinde sorun çıkarttıkça ilgiyi üzerine çektiğini görünce, hastalıklar ve kazalar peşi sıra sipariş edilir olmuştu. Babasının üvey evladıymış gibi hissediyordu kendini. İleride başarısız bir evlilik yaptı, ardından bir dolu sevgisiz ilişkiler...
Kendini sevecek, değer verecek birini istiyordu hayatında. Fakat kendini sevilmeye layık görmediği için, çıkarları yüzünden onu tercih eden erkekleri çekiyordu yaşamına.
Asıl soru kendini onaylamaması ve sevmemesiydi. Bunu fark ettikten sonra ne kadar sevilmeye layık ve değerli bir insan olduğunu kabul etti ve yenilikleri hayatına davet etti.