Tanrıçalar
Ne zaman bir kitap hakkında beklentiye girsem hayal kırıklığına uğruyorum.
Sanki Türklerin içinde veya Orta Asya'da hiç kadın tanrıça olmamış gibi görmezden gelinmesi etik değil. Kibele'yi üstünkörü anlatıp Yunan, Avrupa, Hint mitolojisindeki tanrıçalar konu olmuş. Afrika ve bizler süt oğlan olmuşuz.
Sevmedim!
8/10
2026 44. kitabı
Selammm,
Yazarın iblis serisini sevdiğimden ve elimde bu kitabı da olduğunu fark ettiğimde hemen okumaya başladım tabii ki. Yorum spoilet içermiyor, bilginize:)
Kitabın konusundan pek bahsetmeyeceğim çünkü ne söylesem spoilere girecek. Sadece tanrıçalar tarafından yönetilen ve farklı fantastik canlıların olduğu bir evreni okuyoruz. Yıllarca süren bir savaş var ve bu savaşın karakterlerimize olan etkilerini görüyoruz. Ama kitapta karamsar ve boğuk bir atmosfer yok.
Bu kitabın Goodreads puanı çok düşük ama bence kitap gerçekten güzeldi. Merak uyandıran ve ilgi çekici bir dili vardı. Okurken sayfaları ardı ardına çeviriyorsunuz. Çünlü sürekli açıpa çıkan bir gizem var ve son ana kadar karakterlerden emin olamıyorsunuz.
Ben Raith'e bayıldım. Baştan sona mükemmel bir karakterdi. Harrow'a olan düşkünlüğü ve ne olursa olsun tüm düşüncelerinin onun etrafında gelişmesi acayip hoşuma gitti. Böyle erkek karakterlere zaafım var. İhanete uğrasa bile aşkı değişmeyen ve önceliği her zaman sevdiği kadın olan erkeklere. Bu yüzden onu okuması yüksek bir keyifti.
Harrow karakteri ise tatlıydı. Hataları olsa da Raith için elinden gelen her şeyi yapmaya çalıltı ve özverisini okumak güzeldi.
Ben sadece kitabın 70-80 sayfasını okurken sıkıldım. Bir yerde olay döngüsü başa sarmış gibi oldu. Bir durum git-gel yapan sarkaç gibi uzadı. Onun dışında bence kitap güzeldi.
Tavsiye eder miyim? Kesinlikle.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tanrıların Oyunları( Spoiler ve bol hayal kırıklığı içerir.)1000Kitap
4/10
Herkese merhaba. Tanrıların oyunlarını daha fazla okumaya dayanamadım. Büyük beklenti içindeydim. Ama nedenlerini hemen yazıyorum önce sevdiğim yerlerden başlayalım:
Kurgu güzel aslında hadesin iyi olması hoşuma gitti. Potaya ne kadar karşı olsamda kitabın en iyi yerleri orasıydı.Afroditi sevdim. Mitolojik tasvirler hoş. Oyunlar çok akıl oyunları gibi.( Başlangıç seviyesi için. Kim kazanıyor asla bilemezsiniz!.) Hadese abim diyor.Kendisi amcası.Gelelim eksilerine:
Pota çok saçma çünkü Tanrılar yönetmek isteseler 100 yıl biri yönetip kişiyi bulabilirlerdi. Bu çok aptalca.Sonra hepsi canavar gibi tasvir edilmiş. Öyle olsalar zaten orayı yönetemezlerdi ve herkes onlardan nefret ederdi ve çok isyan çıkardı. Pota zaten sevilmiyor ama Şu var bu adaletsizlik. Çünkü Lyra ve Hades hariç çoğu karakterimiz kötü. Lyra iyi olması için iyi yazılmış bir karakter mesala sevilmeme laneti var ama seviliyor.Sonra seçilmediği söyleniyor, ama müteffik buluyor. Ve sürekli kurban psikolojisinde. Mesela laneti bozulsun diye oyunlara giriyor sonra Tamam kazanmak için ihtiyacı var ama 2 oyunda yaptığı tek şey müteffik bulmak.Sonra bu kızımıza nasıl oluyorsa hades tanımadan wattpad erkeği gibi aşık oluyor.Tanımadığı bir kız için sonra bu kızımız belli ki tanrıça olacak , oyunu kazanacak yeraltı kraliçesi olacak. Persoponie mi o kim ?!.Sırf hadesle Lyra olsun diye kardeş gibi yazılmış.Öldü deniliyor tanrıçalar ölebiliyor ya. Kayboldu diye.Ayrıca baş kızımız onun yerine geçecek çünkü hades tanımadığı birine persophenie yokken onun görevini verecek.Birde kızımız styx nehrine düşüp ölmüyor tanrıça olacak ya.Önce dedim ki Lyra belki tanrıçanın kızı çıkar. Ama olmaz illa yeraltını yönetmeli o persopheninin görevi değil çünkü .Herkes tanrıça olsa bu seçilip yapılsa bile anlamsız. Sonra kızımız oyunu
büşü Öncelikle ilk iki kitabı watty zamanında okuduğumu söylemeliyim. Kitap basıldı ,geri kalan kitaplar da çıktı, üzerinden yıllar geçti ve ben ancak şimdi cesaret edip devam edebildim. Karakterler veya kurgu olarak hep başka bir kitabı çağrıştırıyor gibi olsa da hepsi bi arada kendine özgü bi kurgu. Darenci olmama rağmen Arın’ ın kendine has karakteri bu kitabı sürüklüyor. Novanın başına gelen felaketleri sonunda bir lûtüfa dönüşsün diye durmadan okumaya devam ettiriyor. Ki sonunda mutlu bitmesi tatmin ediciydi. Ancak varoluş ve tanrıçalar/ gökyüzü boyutu bilinmez bırakıldığı için kurgu bu noktada kırılıyor. Buna rağmen tüm karakterleri ile, verilmek istenen mesajlarıyla , novanın güldüren diyaloglarıyla akıp giden bi seriydi. Çoğunluk küçümsese de diğer fantastik serilerle kapışacağını düşünüyorum. 
Efsaneler ve Lanetler
N. G. Kabal
Astrid, annesinin ölmeden önceki sözlerinin ardından abisiyle birlikte Antarktika'ya gitmiş ve orada bir geçit yardımı ile Antares adındaki evrene geçiş yapmıştır. Annesinin kendilerinden sakladıklarını öğrenirken bir yandan da evrenleri birbirlerine bağlayan bir köprünün gardiyanı olduğunu öğrenmiştir. Beş köprü beş evren beş gardiyan ve beş erk hayvanı...
Bundan sonrası ise Astrid'in alışma süreci ve gerçeklerin peşine düşmesi ile devam etmiştir. Ancak önceki gardiyanların güçlerini taşıyan bir kutuyu bulmalarının ardından bütün kutuları bulup dengeyi sağlamayı amaçlamışlardır. Bu yolda Endymion, Noris ve Briella en büyük destekçileri olmuştur.
Ancak işin içine daha fazla sır, beklenmedik olaylar, Tanrı ve Tanrıçalar girince her şey daha da karmaşık bir hal almaya başlayacaktır.
İlk kitap evreni öğrenme, karakterleri tanıma ve olayları çözme ile geçmişti.Bu kitapta ise olayların biri bitmeden biri başladı ve işler çok karıştı.Özellikle de kim iyi kim kötü neyi amaçlıyorlar deken soru işaretleri ile okudum kitabı.Ve sonunda şok oldum.Kötü olarak nitelendirdiğim birinin gerçek amacını öğrenince tokat yemiş gibi oldum resmen.Tabi bir de Penelope ile ilgili olay vardı ama onu bir yandanda bekliyordum.Aynı zamanda Astrid'in geçmişinden birisi hakkında şüphelerim vardı ama başka bir şey bekliyordum onu.Endymion ile olan ilişkisi daha da ilerlerken, her konuda birbirlerinin yanlarında oluşu kalbimi ısıttı.Bu arada kısımların olduğunu belirtmeden geçmeyeyim. Douglas ilk kitapta da beni şaşırtmıştı bu kitapta da şaşırttı.Üçüncü kitapta ne yapacak onu merak ediyorum.Bu serideki favori karakterim kesinlikle Noris.Benim minik tilkimmm...Ayrıca son olanlardan ve üçüncü kitaptan kesiti okuduktan sonra nasıl bekleyeceğim bilmiyorum.Umarım en yakın zamanda devamını okuruz.Farklı
Neler oluyor neler? Bir önceki kitabın sonunda şoka uğrayıp Nova’nın ilmekte sıkıştığını öğrendik . Kitap kaldığı yerden devam ediyor Nova ilmekte tanrıçalar tarafından eğitilir ve kendi nefretine dizginlemeye çalışır. Ta ki Varisler bir plan yapıp ona kurtarmaya gelene kadar. Nova yerine Arianna geçecektir. Nova kendisi yokken olayları öğrenince kendini bir saldırı planının içinde bulur. Gidip kolyesini Daren’den alacak ve halkına kavuşacaktır. Ama Şeytan’ın planları ona uymaz. Daren’in de planları vardır. Nova sonunda su halkını uyandırıp huzura erecek mi? SPOILER? Bu kitapta Nova’yı daha aklı başında ve daha güçlü buluyoruz. Bazı kısımlar nedense uzatılmış hissiyatı verdi ama. KİTABIN SONU NEYDİ ÖYLE YA? Aptal Ayzer yüzünden tanrıçalar dönüyor. Arianna ölüyor. Amon ölüyor. Daren Nova’yı insan dünyasına götürüyor ayy. Tam mutlu olacak gibi oluyorlar. Ne istiyorsunuz bu su krallığından yahu. Su krallığının uyandığı sahne çok iyiydi…. Yakın zaman da 2.5 kitaba da geçerim. Adalia’yu çık sevdim. Sinsi Arianna gitti diye çok mutluyum doğru seçimi yaptı hem Evran’ı öldürdü hemde bir umut bıraktı… Ah ah bu seri çok kalp kırar
