Burada Âşık Mahsuni Şerif'in " meğer susuz kalır imiş balıklar derya içinde" dizesini hatırlatmak yerinde olacaktır. Zira kendisini ayrı bir varlık zanneden insan, hakikatin içinde bulunmasına ve onunla bir olmasına rağmen bunu çoğunlukla idrak edemez, içinde yüzdüğü denize yabancı kalır. Ne zaman ki vahdeti kavrar, o zaman hakikate ulaşmış olur.